Sa gitna ng mga naitalang insidente—kabilang ang 33 kaso ng sunog noong 2023 at ang trahedyang paglubog ng MV Trisha Kerstin 3 na ikinasawi ng 18—natural lamang na mangamba ang publiko sa kaligtasan ng biyahe sa dagat. Mabigat ang mga numerong ito sapagkat bawat insidente ay may katumbas na buhay at pamilyang apektado. Hindi sapat ang estadistika para pagaanin ang dalamhati; ang hinihingi ng taumbayan ay katiyakan na hindi na mauulit ang mga ganitong trahedya.
Tiniyak naman ni MARINA Administrator Delos Santos na karaniwang ligtas pa rin ang mga passenger vessel at hindi dapat matakot ang publiko. Mahalaga ang ganitong pahayag upang mapanatili ang tiwala sa maritime transport system, lalo na sa isang bansang arkipelago tulad ng Pilipinas. Gayunman, ang katiyakan ay dapat sinusuportahan ng malinaw at konkretong hakbang—mas mahigpit na inspeksyon, regular na safety drills, pananagutan sa mga operator na lumalabag, at agarang parusa sa kapabayaan.
Sa huli, ang tunay na sukatan ng kaligtasan ay hindi salita kundi gawa. Ang tiwala ng publiko ay mabubuo kung makikita ang tuloy-tuloy na reporma at aktibong pagbabantay sa bawat barkong bumibiyahe. Ang dagat ay daluyan ng kabuhayan at pag-asa; tungkulin ng pamahalaan at industriya na tiyaking ito’y ligtas—hindi lamang sa pangako, kundi sa aktuwal na pagpapatupad.
